بوده و تا زمانى كه خدا بخواهد ، چنين خواهد ماند و اين نشانگر وجود هدف و غايتى در آفرينش اين جهان خواهد بود . ( ليميّز بين اللّيل و النّهار بهما و ليعلم عدد السّنين و الحساب بمقادير هما ثمّ علّق في جوّها فلكها ) منظور از تعليق در اين‌جا ، قانون جاذبه بين سيارات است و منظور از جو ، هوا و فضاى بين زمين و آسمان است و منظور از فلك مدار سيارات است . اين بند مىگويد كه خداوند ، هر يك از سيارات را در جاى مناسب خويش قرار داده تا هدف مورد نظر از آنها را به جاى آورند . ( و ناط بها زينتها من خفيّات دراريّها و مصابيح كواكبها ) منظور از « خفيّات درارىّ » ستارگان ريز و منظور از « كواكب » ستارگان درخشان است و اين هر دو ، به آسمان درخشش و زيبايى مىبخشند . ( و رمى مسترقي السّمع بثواقب شهبها ) شايد ، اين بند كنايه از آن باشد كه ساكنان زمين از ساكنان سيارات ديگر ، آگاهى ندارند ؛ همان‌گونه كه آنان نيز از اينان آگاهى ندارند . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « در پشت اين خورشيد شما ، چهل خورشيد ديگر وجود دارد و بين هر خورشيد و خورشيد ديگر ، چهل سال فاصله است كه آفريدگان زياد در اين فاصله قرار دارند و در پشت اين ماه شما ، چهل ماه وجود دارد و در فاصله بين هر ماه و هر ماه ديگر ، چهل سال است كه در آن آفريدگان زيادى قرار دارند و آنها نمىدانند كه خداوند ، آدم را آفريده يا هنوز نيافريده است . » « 1 » در قرآن نيز اشاره‌اى به اين مطلب ديده مىشود : « و از نشانه‌هاى قدرت اوست آفرينش آسمانها و زمين و آن‌چه از

--> ( 1 ) . « من وراء شمسكم هذه أربعون شمسا ما بين شمس إلى شمس أربعون عاما فيها خلق كثير و من وراء قمركم هذا أربعون قمرا ما بين القمر إلى القمر أربعون عاما فيها خلق كثير لا يدرون أنّ اللّه خلق آدم أم لم يخلقه » بصائر الدرجات : 12 ؛ بحار الأنوار : 27 / 45 ، ح 6 .